recycling2athens.punt.nl
Alie's laatste reis update
Mijn laatste logje over mijn reis ervaring. Als Samson, Sanne of Rienk nog foto's of filmpjs sturen zal ik deze zeker plaatsen :) 
 
Beelden van mijn eerste vliegtuig ervaring :) wow voor het eerst helemaal los van de wereldbol ! amazing gewoon :)
 
heenreis (aan het eind van dit log de terug reis)
 
 
 
 
 
Nadat we aan de grens van roemenie stonden en de hele dag daar hadden staan wachten eerst in de brandende zon en toen binnen met wat drinken en eten aan ons gegeven, omdat ze Rienk en daarna ook Samson niet wouden laten gaan zonder geldige id, werd de reislust een beetje bedompt.. Als die al niet wat was afgezakt bij samson en Sanne aangezien ze 4 dagen op mij hadden gewacht in budapest en ze al 6 weken onderweg waren met de nodige spanningen onderling. 
 
We probeerden de volgende dag tegen beter weten in ook bij servie over de grens te komen maar ook daar werden we tegengehouden. Met alleen een rijbewijs kom je er gewoon niet in..
Tot stil stand gebracht worden bij een grenspost omdat 2 van ons niet aan bepaalde bedachte regeltje voldoen en niet verder mogen over een streep in het zand omdat iemand dat daar heeft neer bedacht en vervolgens wij allen ons er aan houden. Nee jij mag hier niet komen je voldoet niet aan ooit door iemand die wij ook niet kennen bedachte bedenksel en als je het niet gehoorzaamd moet je betalen en we kunnen je zelfs vastzetten. Geloven zo heilig in deze regels ooit door iemand bedacht dat wij nu vinden dat iedereen zich er aan moet houden. Iedereen doet maar. Je ziet gewoon dat mensen gewoon doen wat er gevraagd wordt en je vraagt je wel eens af of een dergelijk grens bewaker wel eens in zijn of haar bed ligt en zich afvraagt waar het nu voor dient wat ze doen. Die ene man of vrouw met een hart op de juiste plaats wordt gewoon aan de kant gezet door diegenen die naleven wat op papier staat. We dachten daar aan het liedje de muur van harry jekkers, alleen een vogel vliegt van oost naar west Berlijn, wordt niet terug gevloten en niet neer geschoten. Zeer treffend bij deze situatie.
 
 
 
Samson moest een handtekening zetten dat hij eraf kwam met een boete. Na een mooi en waar verhaal waarin hij zijn visie deelde, weigerde hij deze handtekening te zetten, hij erkent deze autoriteit niet. En ze lieten het erbij ! Je hebt dus het recht niet mee te werken ? Wat een verassing. Dit geeft toch iets van hoop.
Helemaal terug gefietst en omgefietst om in szeged wat te rusten en te zien of ze Rienk nog lieten gaan. Daar ijs etende op een parkbankje werden we opnieuw gevraagd door de douane die ons was gevolg om onze papieren. Daar zakte mij de moed even wat in de schoenen bij al dat machtsvertoon en omdat ze onze (sanne en mijn) paspoorten nog niet hadden gechecced, hadden ze dat dus nu bij deze in hun auto wel gedaan, met welke reden dan ook.  
Maar het ijs was heeeerlijk ! Een plek gevonden aan een gigantisch veld, prachtig ! kilometers zicht en een heldere sterrenhemel propvol sterren. smorgens werden we opgemerkt door de eigenaar van het land die ons eerst weg wilde hebben en nadat hij zag dat we aan zijn gewas hadden gedacht en er niet aan hadden gezeten liet hij ons zelfs wat proeven. Een combinatie tussen lente ui en knoflook erg heftig maar erg lekker en een ontzettend mooi moment !
 
Er moest na deze hele ontwikkeling (niet over de grenzen komen) gepraat worden wat we nu precies wouden en wat we zouden gaan doen. Illegaal riskeren de grens over te steken of gewoon terug gaan en een andere route bedenken of gewoon iets heel anders gaan doen. Tussen al het fietsen door hebben we hier en daar overlegd en aangezien het gehele gebeuren al te laat was voor 12 mei in Athene en daar de grote assembly niet meer zou plaatsvinden besloot Sanne naar huis te willen en dingen thuis te willen gaan oppakken. Samson en ik besloten samen naar wenen te gaan. 
 
Hoe het Rienk gaat weten we niet, aangezien hij geen enkel middel van geld of elektronica bij zich heeft en we dus geen contact kunnen maken. We hopen dat het hem goed gaat en hij iets heeft kunnen regelen bij die douane post !
 
 Wat omgedoold in het prachtige szeged en uiteindelijk na wat afwijzingen op couchsurfing en een lekkere verrassing van samson een adres gekregen via couchsurfing van Agness. We sliepen bij deze vrouw en haar man en zij raakt met grote kans haar soort van bijstand kwijt omdat er in Hongarije nu een rechtse regering zit die schijt heeft aan sociaal zijn en mensen die het geestelijk zwaar hebben of gehandicapt zijn gewoon aan de kant zet. Waar zij blij was dat haar gehandicapte zoon überhaupt te eten krijg in het tehuis waar hij zit. Erg triest. Toch deelde ze haar huis met ons en mochten we douchen eten en slapen :) erg fijn en erg gelijk gestemd gesprek gehad !
 
We besloten de volgende dag na een nacht aan de tisza met stormregen om met de trein naar budapest terug te gaan, het vliegveld voor Sanne en voor ons een betere route naar wenen.  Daar aangekomen bleek het zo groots en stads dat we besloten een hostel te zoeken want fietsend de natuur in zou wel een dag kosten.we ontmmoetten in het zoeken daarnaar meerdere nederlanders en friezen was erg leuk ! en het friese stel stelde voor om sanne vrijdag mee te nemen naar nederland. erg lief.
Besloten het er maar even van te nemen want de druk was van de ketel en een echt doel even zoek.
 
Rondgedoold in vele wijken, wat prachtig was, gewinkeld, gegeten en gerelaxed en hellaas ook ruzie gemaakt, met als gevolg  dat ik  weer thuis ben inmiddels. Ze zeggen wel eens als je met elkaar op vakantie gaat leer je elkaar echt kennen. ik vraag me af of dat altijd zo is want daar moet je dan wel echt intensief contact voor maken met elkaar, werkelijk geïnteresseerd zijn in wat de anders beleving van iets is. Je ziet in ieder geval veel meer van elkaars dingetjes en gedragingen, dat is zeker. En de mate van begrip ervoor ligt dan weer aan de welwillendheid elkaar te willen leren begrijpen.  Het avontuur is dus hellaas eerder afgelopen dan de planning was. Erg jammer en erg verdrietig want het had me geweldig geleken nog een reis met Samson samen te doen op de fiets.
Toch heeft deze reis me veel gebracht.. het gevoel van mogelijkheden gaan zien door creatief denken en dit hele avontuur durven proberen heeft er voor gezorgd dat ik meer kan dan ik dacht met 2 kapotte knieën. Een elektrische fiets was echt een uitkomst voor mij… waar ik eerder al moeite had naar het dorp heen en terug voor boodschappen, fietsten we de eerste dag zon 50 km zonder slaap gehad te hebben (omdat alles zo nat was geregend en ik moest wennen). Mijn kont deed zeer van het zadel en ik was zo stijf als een hark, maar heb het maar wel geflikt! Wie ook vindt dat het niets voorstelde bij wat de anderen al hadden gefietst, wat me ook meerdere malen is gezegd, vond ik dit voor mezelf een mega overwinning en prestatie met mijn gescheurde knieën.
 
Voor het eerst alleen op reis, voor het eerst met een vliegtuig en voor het eerst in 13 jaar op een soort van vakantie. Door de nare afloop tussen ons ben ik van het hostel alleen naar het station en vliegveld gefietst door Budapest en heb de fiets en dikke tassen alleen ingecheckt, ook alleen weer naar Nederland naar mijn vader en zijn vrouw (was te laat in nl nog thuis te komen met de trein). Dat alles alleen al is voor mij een hele overwinning geweest. Het besef, ik red me wel. En hoe fijn het is die paar mensen in je leven te hebben die je op dat soort momenten mag bellen en die je een hart onder je riem steken zodat je weer verder kan. De steun van de vrienden en familie die ik heb, die me begrijpen en me nemen zoals ik ben en me daar zelfs ook nog om waarderen. En mijn lieve kat thuis die altijd blij is als ik er weer ben en nu niet van mijn schoot is af te slaan haha ! heerlijk en ik ben daar zo ontzettend dankbaar voor. Thuis wachtte ook nog een envelop op me met de afsluiting van mijn lifecoach opleiding, geslaagd met dikke complimenten en een dikke 8 !. De volgende fase in mijn leven kan beginnen.
 
Wat me over deze hele reis opviel en verdrietig stemde is hoe wij mensen met elkaar omgaan wereldwijd. Hoe afgescheiden we vaak doen en hoe weinig compassie er is voor elkaars situaties of verdriet. Als wij allen in elke situatie met elk mens waar we contact mee hebben of maken, vriendelijkheid en compassie zouden toepassen, gevend en begripvol een helpende hand zouden bieden, verplaatsen in de ander en wat die nodig heeft (of zegt te hebben) ,  simpelweg om het geven, zonder het met iets anders te vergelijken of afmeten, zou deze wereld gewoon al beter zijn. Hoe groots je iets ook wilt aan pakken als het kleine minuscule als een glimlach naar die voorbijganger niet aanwezig is, blijft de verandering lang op zich wachten. Be the change. Welke verandering willen we precies zien? En hoe moet jij je zelf dan opstellen dat je die verandering mee helpt .
Ik besef me dat ik een te hoge verwachting heb gehad van het samen reizen. Meer samenhorigheid en samen gezelligheid had verwacht. En door die verwachting (want zo gaat het altijd met verwachtingen) teleurgesteld in de einzelgänger reis die het voor een ieder was in mijn beleving.. Grote delen van de reis waren stilzwijgend achter elkaar aan fietsen (zie filmpjes) en elk had zijn eigen doelen en handelen. Daar mijn wens en behoefte naar echt contact vaak zo groot is, was de teleurstelling dus ook groter (deed ik mezelf aan) en was ik dus elk afgescheiden moment erg verdrietig. Wat sommigen als labiel ervaren noem ik mijn wereldverdriet.
 
 
Het kan zo mooi zijn samen en elk moment dat het dat niet is doet me gewoon intens verdriet. Wat ik hier uit mee neem is dat ik dit hele principe en wens aan occupy mee te doen en aan het eerst gestelde doel van deze reis mee te doen, voor een warmere samenleving, anti kapitalisme en anti bureaucratie des te meer zie zitten en mijn stinkende best ga doen het op één of andere manier in mijn coaching mee te geven aan diegenen die mijn hulp willen.
 
Al met al een hele ervaring, illusies armer en vrijheid en mogelijkheden zient rijker.  Hoe jammer het ook is dat het zo’ n onverwachte wending kreeg en nu is afgelopen, had ik het voor geen goud in de wereld willen missen.  Ook al had ik commentaar op het weinige echte contact onderling, ben ik intens dankbaar voor alles wat er wel gedeeld is samen.
 
terugreis
 
 

 
 
De donau vanuit het vliegtuig gezien ! :)
 

Reacties

Leo Maathuis op 18-05-2012 02:24
Een hele ervaring rijker en wijzer. Ik denk wel dat je elkaar duidelijker ziet onder de omstandigheden van zo'n reis, waar je niet op de automatsche piloot kunt gaan. Maar verwachtingen komen zelden uit. Ze verhinderen je voornamelijk in eht hier en nu te leven.
Het belangrijkste is dat ieder zijn grenzen is overschreden. Soms doe je dat samen.
Ik heb met interesse de wederwaardigheden van deze tocht gevolgd. 
recycling2athens op 18-05-2012 02:35
hey leo :)
 
Als dingen wel op automatische piloot gedaan worden.. kan je elkaar dan wel echt leren kennen ? of zie je alleen elkaars automatische piloot ? zo zie ik t teminste haha...
 
volgens mij zover ik nu weet is de reis nog niet ten einde voor samson. die nog terug gaat fietsen. al zou het kunnen zijn dat plannen gewijzigd zijn maar dat weet ik niet... we krijgen binnenkort vast een update :)
 
dankjewel voor je reactie...
 
groetjes alie :)
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl