recycling2athens.punt.nl
Spaanse Revolutie
Het belooft een hete herfst te gaan worden, de Revolutie is onafwendbaar. Maar vrees niet, het is de revolutie van de liefde. Plein voor plein winnen de revolutonairen de harten van de bevolking voor zich, voor elkaar, en voor iedereen zichtbaar. Wat wil men nu eigenlijk precies bereiken met de Mars, en de protesten, en hoe? Vandaag proberen we daar antwoord op te vinden.
Met elkaar, en tot iedereen het er mee eens was stelde men een Manifest op (een openbare tekst met duidelijke standpunten). De vertaling hiervan luidt als volgt.
Manifest
Manifest van de Echte Democratie Nu –
We zijn gewone mensen. We zijn zoals jij: mensen die elke ochtend opstaan om te studeren, werken of een job te vinden, mensen met familie en vrienden.
Mensen die elke dag hard werken voor een betere toekomst voor onze naasten. Sommigen onder ons zien zichzelf als progressief, anderen als veeleer conservatief. Sommigen zijn gelovig, anderen niet. Een aantal hebben duidelijke ideologische overtuigingen, anderen zijn apolitiek.
We zijn echter allemaal bezorgd en boos vanwege de politieke, economische en sociale toestand rondom ons: corruptie bij politici, zakenlui, bankiers, … allemaal laten ze ons hulpeloos achter, ze geven ons geen stem.
Deze situatie is de dagelijkse gang van zaken geworden, een dagelijks lijden zonder uitzicht op hoop. Maar als we onze krachten bundelen, kunnen we er iets aan doen. Het is tijd om dingen te veranderen, het is tijd om samen een betere samenleving te bouwen. Daarom zijn wij ervan overtuigd dat:
  • Dit moeten de prioriteiten zijn van elke ontwikkelde samenleving: gelijkheid, vooruitgang, solidariteit, vrijheid, duurzaamheid en ontwikkeling, welvaart en welzijn voor de bevolking.
  • Er zijn een aantal onvervreemdbare rechten die voor iedereen zouden moeten gelden: het recht op huisvesting, werkgelegenheid, cultuur, gezondheidszorg, onderwijs, politieke participatie, vrije persoonlijke ontwikkeling en consumentenrechten voor een gezond en gelukkig leven.
  • De huidige regering en het huidige economische systeem slagen er niet in deze rechten te doen gelden en zijn in veel gevallen zelfs een obstakel voor vooruitgang in de realisatie er van.
  • Democratie behoort aan het volk (demos = volk; kratos = regeren). Dit betekent dat de regering elk van ons zou moeten vertegenwoordigen. In Spanje luistert de meerderheid van de politieke klasse niet eens naar ons. Politici zouden onze stem moeten laten weerklinken in de instellingen en zouden de directe politieke participatie van burgers moeten bevorderen. Op deze manier zouden zij het algemeen belang dienen in plaats van zichzelf te verrijken ten koste van ons allen. Ze zouden dan niet langer, zoals nu wordt gedaan door de PP (nvdr: de conservatieve Volkspartij, in de oppositie) en de PSOE (nvdr: de regerende Socialistische Partij), de dictatuur van de grote economische machten in stand houden, maar de stem van het volk echt vertegenwoordigen.
  • De wil tot macht en de concentratie ervan in de handen van enkelen creëert ongelijkheid, spanning en onrechtvaardigheid. Dit leidt dan weer tot geweld, wat we ten stelligste verwerpen. Het achterhaalde en onnatuurlijke economisch model zorgt voor grote rijkdommen voor enkelen en betekent armoede voor de rest van de bevolking.
  • Het doel van het huidige systeem is de accumulatie van geld, niet de efficiëntie en welvaart van de samenleving. Het systeem verspilt grondstoffen, vernielt de planeet, creëert werkloosheid en ongelukkige consumenten.
  • De burgers zijn een radertje in een machine die een kleine minderheid steeds rijker maakt en geen rekening houdt met onze behoeften. We zijn anoniem, maar zonder ons zou niks van dit alles bestaan, want wij zetten de wereld in beweging.
  • Als we onze toekomst niet langer in handen leggen van een abstract economisch model, dat nooit welvaart zal brengen voor de meerderheid van de bevolking, kunnen we het misbruik uitschakelen waar we allen het slachtoffer van zijn.
  • We hebben een ethische revolutie nodig. In plaats van geld boven mensen te plaatsen, moeten we het opnieuw ten dienste van ons allen stellen. Wij zijn mensen, geen producten. Ik ben geen product van wat ik koop, de reden waarom ik het koop en diegene van wie ik het koop.
Vanwege al het bovenstaande ben ik woedend.
Maar ik denk dat ik het kan veranderen.

Ik denk dat ik kan helpen.
Samen kunnen we dit doen.
Samen kunnen we dit doen.  
Aan duidelijkheid laat het Manifest niets te wensen over, en het is belangrijk om er notie van te nemen, en zelf zin voor zin te bepalen of jij je daar in kunt vinden. Het slagen of niet van deze revolutie hangt af van jouw consensus.
Echte democratie is niet zo eenvoudig als het lijkt. Oscar schrijft hierover het volgende;
Tijdens de Euforische eerste dagen van de revolutie, werden de volksvergaderingen gebaseerd op het idee van de bouw van consensus door middel van collectieve redeneringen. Besluiten moesten unaniem worden genomen. In een grote vergadering geeft dit natuurlijk een probleem, zoals dat elke voorbijganger het trage en uitputtende proces van het bouwen van consensus kan blokkeren.
In de Algemene Vergaderingen van Sol is er een minderheid van een paar dozijn mensen dat besluiten blijft blokkeren. Hun motieven zijn niet duidelijk. In de werkgroepen raken hierdoor mensen gefrustreerd. Hierdoor zijn vragen over de unanimiteit gerezen. Om de volledige verlamming te voorkomen hebben mensen voorgesteld besluiten te nemen bij een meerderheid van vier van de vijf. Het probleem is dat dit voorstel, op basis van de huidige gewoonte, nog steeds unaniem moet worden aangenomen. En er is geen enkele manier waarop dat gaat gebeuren.
Mensen aan de macht gaan altijd op zoek naar de leider als ze op potentieel gevaarlijke oppositie stuiten. De leider moet worden beschadigd, of anders geëlimineerd. In een horizontale beweging, zoals de 15M er zijn geen leiders. Maar de volledige openheid van de procedures en deelname maken het kwetsbaar voor andere manieren van manipulatie. (einde citaat)
De Algemene of Volks Vergaderingen zijn een happening an sich… Zie maar is met 50.000 mensen tegelijk tot overeenstemming te komen, maar daar zijn ‘foefjes’ voor. Door met je handen boven het hoofd te wapperen geef je aan dat je het ermee eens bent. Door de onderarmen boven het hoofd gekruist te houden geef je aan dat je het oneens bent http://niepleuen.files.wordpress.com/2011/08/afkeuren.jpg Mocht jij in de menigte de enige zijn die het absoluut oneens is met een voorstel, dan word je naar voren gehaald en krijg je spreektijd om je standpunt te verduidelijken. Daarop gaat de menigte gebaren dat ze het eens of oneens met je zijn, of dat je te lang van stof bent, of dat dat al gezegd is en zo zijn er nog enkele tientallen gebaren . Voor aanvang van elke Volksvergaderingen wordt die gebarentaal uitgelegd aan de aanwezigen.
De Wat vraag wordt in het Manifest ongeveer beantwoord. Het antwoord op de Hoe vraag vinden we deels in de Snelgids voor volksvergaderingen.
Dit legt uit hoe je het met een grote groep mensen in een middag eens kunt worden met elkaar. Veel (moeilijke) woorden, maar men heeft gepoogd aan alles te denken, voorbeeld; vertaal team: 1 of 2 mensen die mondelinge tussenkomsten vertalen naar gebarentaal voor slechthorenden, en omgekeerd. Hun zicht mag niet gehinderd worden door wie naast hen staat. Als dit team in direct zonlicht staat, zal het Logistiek Team ervoor zorgen dat worden ze door parasols worden beschut.
De Snelgids is er in vele talen, de Nederlandse vertaling boet in aan betekenis omdat, zoals vertaler het stelt het beter structureren, omzetten, converteren en transponeren noodzakelijk is om door te dringen en werkelijk begrepen te kunnen worden. De Engelse versie laat minder aan duidelijkheid te wensen over, http://takethesquare.net/2011/07/31/quick-guide-on-group-dynamics-in-peoples-assemblies/ Droge stof maar de liefdevolle, hartelijke, open toewijding waarmee men tot consesus wil komen is zinnenstrelend… Men verzet bergen, en vat dat dan maar is samen…?
Hoe Oscar over de bergen komt kun je lezen in deel 5 en 6 van de Spaanse Revolutie. Zijn dagboekblog bevat alle kleuren van de regenboog, en je doet vooral jezelf een groot plezier door het te gaan lezen.
Uiteindelijk ga ook jij toch een beetje houden van die ‘paellaprakkers’ op dat plein in Madrid waar we de afgelopen week over berichtten, nietwaar? Persoonlijk heb ik er aardig de Sol van in me bol gekregen en derhalve sluiten we deze week af met wat vrolijke nootjes ‘Puerta del Sol, De revolutie van de liefde”
 
Stay tuned
Auteur: Oscar, Introductie en bewerking Samson
 
bron: http://www.argusoog.org

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl